Bütünden Dağılmak

Bütünden Dağılmak

I

Dağılmak,
Önceleri ufalanmak yerinde
İnsansa,
Kendinden başka her yerde,
Ufalandı…
Bütünden dağıldı!

İnsan soyunun sakası Ervah-ı Ezel’den gelir.
Ama insanlar bilemez.
Hangi suyun sakası olduklarını…

İnsanların rafinelikleri, matuf.
Sedef ellere işlendi
Eller, işlendikçe sedefleşti.
Bir gök pınarında samyeli bekledi.
Halbuki meltemdi beklenesi.

Bu hep böyledir!
Beklenmesi gerekeni yitirir,
vazgeçer,
yeniye yönelir.
Yeni de kendinden vazgeçer.

İnsan soyunun mükemmel mutsuzluğu,
kardeşler arasında başladı.
İlk kan aktı..
akacak kan damarda durmadı.
Bir kere başlamıştı başlanılacak.
sonrasında yüz yıllar boyu
aynı itimadla devam etti.

Bu düzen böyledir!
Hırgür, debdebe, çatapat.
Artık insanlar,
İtimada layık değil!

II

Veciz bir özdeyişle,
söylesem
İnsanların yüzlerine.

Bu köhne, bu biteviye
dehlizler çukurunda barındıklarını.
Kendilerine
karanlıklardan barınak kurduklarını.
Ne kadar anlatsam onlara
Söylediklerim onların çukurlarından öteye geçmez
ve bu sözlere
bir lafügüzaf edasıyla bakarak
burun kıvırırlar.
Testimi su yolunda kırdım derler.

Şimdi bana…
Yekpare bir feveran gerekli.
İğdiş edilmiş beyinlere
Dimağlara iyice kazınsın isterim.
Ben feveran ederim
onlar fısıltı sayarlar.

Haydi bir kere,
bir kere daha
en güzel muştu seher vaktinden
doğup içimizi ısıtırcasına.
Kenetlenmek!

Toprakta yeni bir filiz;
filizin toprağa tutuşması gibi.
Şelalenin gürleyerek akması;
akerken, akerken kendi yolunu bulması gibi.
Baharın gelişiyle canlanan canlar,
Ağaçta yeni bir sürgün sürmesi gibi.
Bu sürgün yerden baki kalacağımız yere
girmek için kenetlenmek…
Sımsıkı!
Sıkı fıkı!
Kardeşçesine…
Kenetlenmek Yeniden!

162

Burak KURT

Sağlık Bilimleri Üniversitesi |Sosyal Hizmet AUZEF | Fotoğrafçılık ve Kameramanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir